Ավետարանը ոչ թե լեզվի, այլ կյանքի վարդապետություն է։ Այն հնարավոր չէ ընկալել միայն խելքով և հիշողությամբ, այլ այն լիովին հասկացվում է, երբ այն տիրում է ամբողջ հոգին և թափանցում սրտի խորքերը։